Jobi 3
Shqip Bibla e Shenjtë · 26 verses
- 1 Atëherë Jobi hapi gojën dhe mallkoi ditën e lindjes së tij.
- 2 Kështu Jobi mori fjalën dhe tha:
- 3 "Humbtë dita në të cilën linda dhe nata që tha: "U ngjiz një mashkull!".
- 4 Ajo ditë u bëftë terr, mos u kujdesoftë për të Perëndia nga lart, dhe mos shkëlqeftë mbi të drita!
- 5 E marrshin përsëri terri dhe hija e vdekjes, qëndroftë mbi të një re, furtuna e ditës e tmerroftë!
- 6 Atë natë e marrtë terri, mos hyftë në ditët e vitit, mos hyftë në llogaritjen e muajve!
- 7 Po, ajo natë qoftë natë shterpe, mos depërtoftë në të asnjë britmë gëzimi.
- 8 E mallkofshin ata që mallkojnë ditën, ata që janë gati të zgjojnë Leviathanin.
- 9 U errësofshin yjet e muzgut të tij, le të presë dritën; por mos e pastë fare dhe mos paftë ditën që agon,
- 10 sepse nuk e mbylli portën e barkut të nënës sime dhe nuk ua fshehu dhembjen syve të mi.
- 11 Pse nuk vdiqa në barkun e nënës sime? Pse nuk vdiqa sapo dola nga barku i saj?
- 12 Pse vallë më kanë pritur gjunjët, dhe sisët për të pirë?
- 13 Po, tani do të dergjesha i qetë, do të flija dhe do të pushoja,
- 14 bashkë me mbretërit dhe me këshilltarët e dheut, që kanë ndërtuar për vete rrënoja të shkretuara,
- 15 ose bashkë me princat që kishin ar ose që mbushën me argjend pallatet e tyre.
- 16 Ose pse nuk qeshë si një dështim i fshehur, si fëmijët që nuk e kanë parë kurrë dritën?
- 17 Atje poshtë të këqinjtë nuk brengosen më, atje poshtë çlodhen të lodhurit.
- 18 Atje poshtë të burgosurit janë të qetë bashkë, dhe nuk e dëgjojnë më zërin e xhelatit.
- 19 Atje poshtë ka të vegjël dhe të mëdhenj, dhe skllavi është i lirë nga pronari i tij.
- 20 Pse t'i japësh dritë fatkeqit dhe jetën atij që ka shpirtin në hidhërim,
- 21 të cilët presin vdekjen që nuk vjen, dhe e kërkojnë më tepër se thesaret e fshehura;
- 22 gëzohen shumë dhe ngazëllojnë kur gjejnë varrin?
- 23 Pse të lindë një njeri rruga e të cilit është fshehur, dhe që Perëndia e ka rrethuar nga çdo anë?
- 24 Në vend që të ushqehem, unë psherëtij, dhe rënkimet e mia burojnë si uji.
- 25 Sepse ajo që më tremb më shumë më bie mbi krye, dhe ajo që më tmerron më ndodh.
- 26 Nuk kam qetësi, nuk kam prehje, por më pushton shqetësimi".